Stellenbosch, 8 februari 2012

Het is zover, ik heb mijn startbewijs voor de JoBerg2c (van 27 april tot 5 mei) en ben met mijn training begonnen. Ik moet zeggen dat ik me in een groot avontuur heb gestort! Het is niet altijd makkelijk om tijd te vinden om te rijden, tussen het werk en mijn familie (3 kinderen van 6-4-3 jaar), maar mijn echtgenote steunt me volop en helpt me bij het vinden van tijd.

Hier in Zuid-Afrika zijn we meer ochtendmensen en ik vertrek dan ook al tussen 4u30 en 5u 's morgens om 4 à 5 uur te trainen. Ik haspel mijn trainingen af in zomerse temperaturen van 25 à 35 graden...

Ik verheug me erop om deel te nemen aan de Old Mutual Joberg2C, maar ik ben tegelijk ook nerveus. 9 dagen mountainbiken over in totaal 900 km en meer dan 13.000m positief hoogteverschil in de Zuid-Afrikaanse landschappen... Fantastisch toch!

Ik zal mijn avontuur via deze blog delen, maar indien je me iets wil vragen over de "Old Mutual JoBerg2c", of me iets wil meedelen, dan kan dat via e-mail naar s.foulon@nh-hotels.co.za

Cheers
Serge

------Donderdag 23 februari

Wist je dat het meest zuidelijke punt van Zuid-Afrika niet Kaap de Goede Hoop is maar wel Kaap Agulhas, 52 km ten zuid-oosten van de Kaap?

Ik heb er afgelopen weekend een prachtige wedstrijd van twee dagen gereden, de "Light house to Light house". Deze wedstrijd is een initiatief van de Lions club van Gansbaai en start aan de historische vuurtoren 'Danger point', vlakbij Gansbaai, waar de Birkenhead is gezonken. De route maakt gebruik van de weg die vroeger door de wagens werd gebruikt om parafinne naar de vuurtorens te brengen.

We reden over dirt roads, stranden, privé-paden op farms en door schitterende landschappen met Fynbos (karakteristieke vegetatie voor het zuiden van Zuid-Afrika). Aankomen deden we aan de vuurtoren van Kaap Agulhas. Het was geweldig en we, de 200 deelnemers, legden 190 km af in twee dagen.

Het was een perfect evenement voor wat ik nodig heb, te weten training en afstand. De eerste rit van 90 km verliep vlot en na 4u was ik in Kaap Agulhas om er de Indische en de Atlantische Oceaan te bewonderen die er samenvloeien. Ondertussen at ik een welverdiende 'fish and chips'.

De volgende dag ging het wat minder met gedurende 100 km de wind pal op kop! De eerste 80 km ging nog omdat ik me in een groepje kon schuilhouden met allemaal sterke beren die de Cape Epic al gereden hadden. Ik kon de kop niet overnemen om hen te helpen want ik reed reeds op meer dan 85% van mijn hartritme. Op twintig kilometer van de meet moest ik dan toch lossen... Ik kon de groep niet meer bijhouden en het lijden kon beginnen. Ik denk dat ik meer dan 2u30 over de laatste 20 km heb gedaan, kilometers die oneindig leken. In totaal reed ik 6u18 en mijn benen waren volledig leeg...

Ik ben niet gestopt om foto's te nemen, maar ik zal er binnenkort enkele posten. Wel wil ik hierbij mijn gezinnetje voorstellen met mijn vrouw Caroline, Lucas die 6 jaar is, Timéo (4 jaar), Elisa (3 jaar) en mezelf...

Tot binnenkort. Serge.

--------Woensdag 29 februari

Ben je bekend met de wijn van Lourensford? Deze wordt ook uitgevoerd naar België en het is een uitstekende Zuid-Afrikaanse wijn. Ik heb het over Lourensford omdat dit meer is dan enkel een wijngaard... Het is opgericht in de jaren 1700 door Willem Adriaan van der Stel's Vergelegen, en het is een van de mooiste wijngaarden ter wereld. Maar het is niet enkel een wijngaard, maar ook een boomgaard en ze gaan binnenkort protea's planten. Er is een restaurant, een feestzaal en het belangrijkste: 900 hectare pure MTB met prachtige singletracks. Zij die de Cape Epic volgen, weten dat dit ook het eindpunt is van de beroemde wedstrijd. En alsof dat nog niet genoeg is, woon ik op slechts 10 minuten op de fiets van de ingang van mijn speelterrein tijdens de weekends.

Zicht van op de top van onze beklimming van 2u30.

Het is er verboden om alleen te rijden en je moet deel uitmaken van een club die er elke zaterdag- en zondagochtend om 6u en de  zaterdagnamiddag om 14u tochten organiseert voor debutanten. Ik ben er zaterdagmorgen gaan rijden met twee vrienden die zich voorbereiden voor de Cape Epic. We hebben ons goed geamuseerd en de uitzichten waren fantastisch van bovenuit. Ik voelde me in supervorm.

In de namiddag wilde ik nog meer, en ben ik samen met mijn vrouw Caroline en nog wat vrienden drie uur gaan rijden (ja hoor, mijn vrouw doet sinds 6 maanden ook aan MTB en in mei zal ze aan haar eerste etappewedstrijd deelnemen). We hebben op de pistes van Lebanon gereden (ongeveer 40 minuten van bij ons). Zeer leuk, maar de rode piste met z'n singletracks om van te dromen is technisch en Caroline is er drie keer gevallen waarbij ze een rib brak... Hier zie je een korte video van de val… Ik denk dat ze me vermoordt als ze weet dat ik deze op de blog heb gedeeld met iedereen! 

Volgende week vertel ik wat meer over mijn ervaringen met de Argus. De MTB-wedstrijden vinden volgend weekend plaats en de wegwedstrijd over twee weken.

Tot binnenkort. Serge.